Saved by the Bell: Appen met leerlingen

Gisteren ontving ik een app van Q., een van mijn mentorleerlingen. Ze wenste me via deze weg fijne feestdagen. In de vakantie en in mijn verlof, maar zeker goed bedoeld.

Vorig schooljaar begon ik, met mijn toen c0-mentor, een WhatsApp groep met mijn mentorleerlingen. Dit was overigens nadat een aantal collega’s al begonnen was met WhatsApp groepen met hun mentorklassen. Ik was aanvankelijk best huiverig, want je geeft een stukje van je privacy weg.

Een van de leerlingen is beheerder van de groep. Zij verzamelde alle telefoonnummers en voegde ze aan de groep toe. Echt regels hebben we vooraf niet opgesteld. In het begin kwamen er ook behoorlijk wat onzin-berichtjes langs (we konden via de groep bijvoorbeeld bijna de gehele uitzending van de MTV Music Awards volgen en we werden doodgegooid met memes). Daar hebben we toentertijd een stokje voor gestoken. Gelukkig bleken onze leerlingen goed aanspreekbaar.

Het blijkt een hele prettige weg om snel en direct met leerlingen te kunnen communiceren en ook gebruiken de leerlingen de groep om informatie met elkaar uit te wisselen over huiswerk en andere schoolgerelateerde zaken. Het lijkt de betrokkenheid van de leerlingen bij school en voornamelijk bij de klas te vergroten.

Toch ontvang ik dus nog wel eens in de avonduren, of in het weekend, of tijdens vakantie of verlof een app van een leerling, die dan overigens ook vaak gelijk antwoord verwacht en voel ik me een echte 24/7-juf.

Advertenties

Zusjes: Vergelijken, het gebeurt vanzelf

Sinds we wisten dat ik weer zwanger was van een meisje hebben we het er vaak over gehad: vergelijken. We wilden het niet doen. Ook al zijn de twee meiden uit dezelfde ouders ontsproten, dat wil nog niet betekenen dat ze hetzelfde zouden zijn/worden. In de praktijk blijkt echter dat het bijna als vanzelf gaat.

Het begint al vlak na de geboorte. Kleine Prinses werd op mijn borst gelegd en het eerste wat ik zag, waren haar haartjes. “Hé, ze is donker!”, zei ik totaal verrast omdat Grote Prinses met super lichtblond haar geboren werd. Dan komt de eerste familie en die merkt hetzelfde op, maar gaan ook nog een tandje verder. “Goh, ze lijkt helemaal niet op Grote Prinses Ze heeft een heel ander koppie.”

Na het eerste bezoek aan het consultatiebureau is het einde verhaal. Naderhand leg ik thuis het groeiboekje van Grote Prinses naast dat van Kleine Prinses en kijk naar gewicht, lengte en hoofdomtrek.

Ach, we vergelijken onze kinderen ook met onszelf. Zolang het maar geen wedstrijdje wordt.

Baby: Focus: Het geheime leven van baby’s

Op zondag 20 december zond de NTR een documentaire uit over lichamelijke en psychische veranderingen in baby’s. De documentaire is een productie van ITV, een Brits tv-netwerk en gedeeltelijk opgenomen in het zogenaamde Babylab van Birkbeck Univeristy.

De documentaire probeert, op populair-wetenschappelijke wijze, antwoord te geven op vragen als hoe ervaren baby’s de wereld om zich heen, hoe communiceren ze en hoe leren baby’s zich voort te bewegen? Verder zie je prachtige shots van baby’s onder water en baby’s vanonder een glasplaat gefilmd terwijl ze kruipen en lopen.

Deze documentaire is nog tot 27 december te zien op Uitzending Gemist en wordt op 6 januari nogmaals uitgezonden op NPO 2.

Peuter: Vlekjes

Toen Grote Prinses afgelopen vrijdag door opa thuisgebracht werd, vermoedde hij wat verhoging. Op zaterdag had ze inderdaad koorts (39,1). Zondagavond, tijdens het badritueel, constateerde ik rode vlekjes op haar romp. Ze leken niet te jeuken.

Wat is dít nu weer voor een vlekjesziekte? denk ik dan. Het is ook praktisch onmogelijk om erachter te komen welke ziekte je kind onder de leden heeft.

Ik zoek op internet naar “kinderziekte vlekjes” en vind waterpokken, vijfde ziekte, zesde ziekte, roodvonk, rode hond, mazelen, meningokokken. Rode hond en mazelen sluit ik uit, omdat ze a) is ingeënt en b) geen vlekjes in haar gezicht heeft. Meningokokken zijn het ook niet want ze heeft er, afgezien van de dag dat ze hoge koorts had, geen last van gehad. Roodvonk is het niet, want haar tong is niet wit en ook niet dik en rood geweest. De vijfde ziekte zal het ook niet zijn, want ze heeft geen rode wangen gehad. Dit zou bij haar echt opgevallen zijn, want ze heeft een hele lichte huidskleur. Ik zou zeggen dat het de zesde ziekte ook niet is, want ze heeft geen vlekjes in haar gezicht gehad. Dan blijven de waterpokken over, maar de vlekjes lijken niet te jeuken…

Je begrijpt het al, ik word er niet veel wijzer van. Gelukkig zijn de meeste van de vlekjesziekten onschuldig en snel weer over.

School Start: Beginnende Examenstress

Na 11 weken keek ik vandaag eens op ons leerlingvolgsysteem cum ELO. Na vanuit een aantal hoeken vernomen te hebben dat mijn mentorklas, een 5 havo, er niet zo heel goed voorstond, was ik zowel bezorgd als nieuwsgierig geworden.

Eerlijk gezegd lijkt het erop dat het hier de standaard paniek betreft, die de collega’s en – eerlijkheidshalve mijzelf ook – overvalt zo rond de jaarwisseling in het eindexamenjaar. Hoewel misschien onterecht, denk ik dat die paniek ook wel een functie heeft. We gaan de leerlingen met zijn allen nog even extra op de stang rijden, waardoor ze misschien net nog iets betere resultaten halen op hun laatste schoolexamens en het eindexamen. We staan allemaal nog even extra op scherp.

Toch doe je de meeste leerlingen onrecht aan als je helemaal in de negativiteit schiet. Laten we vooral ook positief blijven en ze vol zelfvertrouwen het eindexamen in sturen.